Υπάρχουν κρασιά ηπιότερων οινοποιητικών πρακτικών, δηλαδή οινοποιημένα με τις γηγενείς ζύμες, δηλαδή αυτές που έχει ο φλοιός της ρόγας του σταφυλιού, που αναπτύσσονται αργότερα, όπως το Nature  (ντροπαλή ακόμα) του Παπαγιαννάκου ή το Naked Truth (αυτή έχει βγάλει και δοντάκια) του Μυλωνά: αυτά πιείτε τα σε ένα χρόνο και τα λέμε (έχουν βαρύ στρόφαλο, αλλά όταν ανεβάσουν στροφές, πάνε σφαίρα). Προς το παρόν είναι πολύ συγκρατημένα. Άλλα, όπως το Σαββατιανό της Στροφιλιάς έχουν μεγαλύτερη μύτη απ το Συρανό, αλλά από σώμα και καμπύλες υπόσχονται την άνοιξη. Αν όμως επιμένετε στα «φυσικά», υπάρχουν οι περσινές και προπέρσινες χρονιές για εκτιμήσετε του λόγου το αληθές: Κλέφτες από τους πρώτους διδάξαντες στην Αττική Αμπελώνες Μάρκου και οι 2 προαναφερθέντες.


Άλλη μια τάση λοιπόν είναι περισσότερα κρασιά με σκιν κόντακτ ή προζυμωτική κρυοεκχύλιση, όπου παραμένουν για ώρες με τα στέμφυλα και αποκτούν περισσότερο σώμα. Θέλει προσοχή το σπορ, γιατί αν το παρακάνεις μπουκώνει το κρασί από ανεπιθύμητες τανίνες, ευτυχώς δεν είχαμε τέτοια, μπράβο! Το ξέραμε για τον Παπαγιαννάκο (που έχει και το πιο ολοκληρωμένο Σαββατιανό αυτή τη στιγμή, απίστευτο και Δεκεμβρίου τρέχοντος θα γίνει πολύ καλύτερο, αν είναι δυνατόν!) και τον Μυλωνά (κομψό και στυλάτο αλλά με εντυπωσιακή επίγευση), βλέπουμε όμως και τον Αγγέλου με πιο πιπεράτη Ρετσίνα και φίνες τανινούλες στο Σαββατιανό μετά από 7 ώρες εκχύλιση, κρασιά φαγητού ή γαστρονομικά, όπως τα λέτε εσείς οι γαστρονόμοι. Ανήσυχος και ο Γιώργος Παπαχρήστου (Κελλάρι Παπαχρήστου) με πολύ ωραίο Σαββατιανό χωρίς θειώδες, αλλά και Pet Nat petillant (αφρώδες, αλλά όχι με τη μέθοδο Σαμπάνιας), επίσης πικάντικο, φαγητού. Και κάτι υπέροχα παλιά Καμπερνέ 2006…


Πολύ καλή η νέα Μαλαγουζιά από τα φρέσκα ιδιόκτητα αμπέλια του Παπαγιάννη (το Πατητήρι)! Εξαιρετική για 3 χρονών αμπέλι, αλλά και 500 κιλά το στρέμμα, ε; Από κοντά της Αναστασίας Φράγκου, κλασσική αλλά κλειστή και μάλλον στα χνάρια εξαιρετικής του ’17, του Μυλωνά και του Παπαγιαννάκου ντροπαλές, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος για την εξέλιξη. Το Σαββατιανό της Αναστασίας άλλο ένα σχεδόν ολοκληρωμένο ήδη, σπιντάτο, με εντυπωσιακή μύτη και δομή και πρώτη φορά εμφιαλωμένη Ρετσίνα.

Γκίκας και πολύ καλό Pine Forest μεστό, με καλή αίσθηση μελωμένου ρετσινιού. Φυσικά, ήταν ‘16 ή ’17, η άλλη όψη της Ρετσίνας, η Ασύρτικη που παλαιώνει όπως και η Σαββατιανή. Και μια πολύ ωραία Μαλαγουζιά (Μαΐστρος) του ’18 και πολύ καλή βαρελάτη με πολύ ωραία ισορροπημένη οξύτητα, επίσης ’18! Καμπερνέ και Σιρά-Βραδυανό. Ο Καραδήμος με 5 πολύ ωραία λευκά, το Χείλια Σταφύλια εισαγωγικό πολυποικιλιακό και εύκολο, την Παλαιόκαστρα, Μαλαγουζιά κλασσική και όχι υπερβολικά αρωματική, μια βαρελάτη, που είναι καλύτερη, έχοντας αποκτήσει περισσότερη δομή χωρίς να χάσει οξύτητα, Ενοτία, Ασύρτικο 24ωρης εκχύλισης και 6 μήνες οινολάσπες, εδώ το φίνες μεταφράζεται στην ποιότητα των τανινών, Alba Βήσσα, περισσότερη εκχύλιση και 1,5 χρόνο οινολάσπες, με αποτέλεσμα δομή με περισσότερο σώμα και χαρακτήρα που ξεγελάει για πολύ καλό διακριτικό βαρέλι. Μου ξέφυγε το Ξινόμαυρο η Βήσσα.

Ο Ζαφειράκης με πολύ καλά κρασιά όπως πάντα, τόσο Μαλαγουζιά όσο και Λημνιώνα, ο Τσιλιλής επίσης με το κλασάτο ερυθρό Κτήμα χαρμάνι Καμπερνέ με Λημνιώνα και Σιρά, ο Χατζημιχάλης που δεν του δίνετε πλέον σημασία με εξαιρετικό Καμπερνέ ςτα 14 ευρώ, πολύ καλό Αλιάνικο και πάρα πολλά άλλα, τις φίνες λευκές φιάλες για εσάς που κομψεύεστε, με Σαντζιοβέζε και Σκιοππετίνο και μια λίστα κρασιών φιρμάνι, τι να λέμε τώρα. Ο Βρυνιώτης με γηγενείς ποικιλίες . Το Κτήμα Μουσών πολύ καλές δουλειές πάντα και σε αντίστοιχα καλές τιμές, το Αmuse γυναικοκατακτητής με το Σοβινιόν μπροστά και το 10% Μούχταρο να δίνει την αυτήν την απόχρωση από αχνό ροζ μετάξι..το Μούχταρο σταθερή αξία, υπάρχει και σε απόσταγμα πλέον, το Σαββατιανό πάει Αμέρικα. Ο Σαμαρτζής λίγο πιο δίπλα κάνει το δικό του παιχνίδι με το πολύ καλό Σαββατιανό που ξεκίνησε, αλλά και άλλα και πιο πρίμιουμ προτάσεις.

Τέλος αυτο που ξεχωρίσαμε εμείς σαν Veranda del vino ήταν το σαββατιάνο του Σταμάτη , η ρετσίνα του Awton , η ρετσίνα του Γκίκα (pine forest) ,  τα κρασιά τουΑργυρίου , του  Κατρισιώση (Terra Thiva) και του Χατζημιχάλη. 

Ένα μπράβο στους διοργανωτές Γρηγόρη Μιχαήλο, Μαριάννα Μακρύγιαννη και Βασιλική Κουτσοβούλου λοιπόν.

Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/kentrika-themata/greek-central-wine-fair-2019/ ]